კვლავ მასხდებიან მკერდზე მერცხლები

Posted: 30/10/2014 in ოთარ ჭილაძე
ოთარ ჭილაძე

ოთარ ჭილაძე

კვლავ მასხდებიან მკერდზე მერცხლები,
კვლავ მერგო ზეცის ლურჯი ნაჭერი –
სევდის გადია, სიზმრის შემცვლელი,
ფიქრის გამჩენი და გადამრჩენი.

მაგრამ კვლავ მმართებს, რაც კი მემართა
მტრისა და მოყვრის, საქმის და სიტყვის.
რაც თვალს დააკლდა – სულს შეემატა,
სხვა არაფერი შეცვლილა თითქმის.

და კვლავ ბზინავენ წითლად ვარდები,
სიკვდილ-სიცოცხლის ღრიალებს ბუკი…
და შენც ჩემს გულში კვლავ იბადები,
ვით ხმა – დუმილში და ბნელში – შუქი.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s